De leukste/ergste ervaring van Ivo ten Kate

Redactie: Henk Johan Kwakkel
Auteur: Ivo ten Kate

Wat houd je tegenwoordig bezig?
Sinds twee jaar ben ik Scrum Master/Agile coach. Daarvoor ben ik werkzaam geweest in de rol van tester, testcoördinator, testmanager en TPI-consultant. Testen en kwaliteit binnen Agile is een interessant onderwerp, waar ik me graag mee bemoei.

Aan welke testopdracht heb je goede herinneringen en waarom?
Dat zijn er gelukkig meerdere, maar de beste herinneringen heb ik aan een testopdracht waarbij ik als testcoördinator de kwaliteit van het testproces mocht verbeteren. Er kon bij de start van de opdracht heel veel beter – vooral communicatie –, maar er was een goede sfeer en hoge bereidwilligheid van alle partijen om beter te worden. Ons testteam bestond uit mensen met verschillende achtergronden (ervaring, hobby’s, et cetera), maar met respect voor elkaars kwaliteiten en van daaruit elkaar te helpen. Het was echt een team waaraan ik zelf ook mijn steen kon bijdragen. Doordat we als testteam beter werden, kregen we ook het vertrouwen van de organisatie om onszelf te organiseren en daarmee ook vrijheid. Het samen tafeltennissen, eten, borrelen en andere activiteiten buiten het werk om heeft ook bijgedragen aan de goede sfeer.

Van welke testervaring heb je veel geleerd en wat heb je geleerd?
De succesfactoren van de ‘goede herinnering’ hierboven heb ik meegenomen naar de opdrachten die daarna volgden. Dus daar heb ik veel van geleerd. Een andere klus waar ik veel van geleerd heb is er één waarbij ik als testanalist onderdeel was van een verschillende gedistribueerde teams. Bij een van die projecten was er een issue dat al maanden liep en we kwamen maar niet achter de oorzaak. Totdat de projectmanager vanuit het Verenigd Koninkrijk voor een andere afspraak toevallig een dagje in Amsterdam was en we samen door het issue konden lopen met de andere teamleden. Binnen een half uur was de oorzaak bekend en het issue opgelost. Bij elkaar zitten praat makkelijker en je kan veel sneller issues oplossen. Dat wisten we al, maar dit extreme voorbeeld heeft mij wel de ogen geopend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *